1989 Camilo José Celaza

Nagrodę otrzymał Camilo José Celaza za „bogatą i mocną prozę, która z powściągliwym współczuciem ukazuje bezbronne istnienie człowieka”.

W 1989 roku Literacką Nagrodę Nobla otrzymał hiszpański prozaik Don Camilo José Cela, markiz Ira Flavia. Komisja przyznająca Nagrodę Nobla uhonorowała jego twórczość, którą opisano, jako: „bogatą i mocną prozę, która z powściągliwym współczuciem ukazuje bezbronne istnienie człowieka”.

Don Camilo José Cela, markiz Ira Flavia urodził się 11 maja 1916 roku w Ira Flavia. Zmarł 17 stycznia 2002 roku w Madrycie. Był hiszpańskim prozaikiem. Posiadał również tytuł szlachecki markiza Ira Flavia. Zaliczany był do tak zwanego Pokolenia 1950. Don Camilo José Cela był również twórcą kierunku literackiego określanego, jako tremendyzmem. W swojej twórczości Cela łączył w oryginalny sposób tendencje do eksperymentów stylistycznych z tradycją literatury przełomu XVI i XVII wieku, a także hiszpańską makabreską. Najsłynniejsze dzieła Camilo José Cela to: „Rodzina Pascala Duarte”, „Nowe przypadki Łazika z Tormesu”, „Żydzi, muzułmanie i chrześcijanie”, „Pierwsza podróż andaluzyjska”, „Święty Kamil” czy „Mazurek dla dwóch nieboszczyków”.



Temat Noblistów i Nagrody Nobla nie jest Ci obcy? Dodaj swój komentarz!